اخبار خاورمیانه آسیا- اقیانوسیه آفریقا اروپا آمریکا جامعه هنر کسب و کار ورزش
ایران سیاست اقتصاد انرژی انرژی هسته ای فرهنگ دفاع ورزشی
نشان می دهد که امروز آفریقا بازار سگ ها و گربه تصمیم 2،020 شکاف اقتصادی چهره به چهره مواد غذایی برای تفکر در داخل اسرائیل ایران IRAN ART راهنمای ایران امروز MIDEASTREAM در اخبار LINE تصاویری که لرزش جهان بحث از طرف دیگر شبه قاره روند تحت گذارش در این اطلاعیه با ریچارد MEDHURST ما مردم 10 دقیقه ، ساده سوال ایران تکنولوژی به طور خلاصه شهید
#
افکار عمومی به گونه ای شکل گرفته است که ایران و روسیه در زمینه اقتصادی به ویژه در حوزه انرژی دارای منافع متضادی هستند، اما در این مقاله استدلال می شود که اینطور نیست.
جواد اوجی وزیر نفت ایران و نیکولای شولگینوف همتای روس خود روز سه‌شنبه در نشستی در مسکو که میزبان احرایم رئیسی رئیس‌جمهور در مهم‌ترین سفر خارج از کشور از زمان تصدی این سمت در ماه اوت است، درباره همکاری‌های انرژی گفت‌وگو کردند.
همکاری نفت و گاز، توافق اوپک پلاس، و انتقال فناوری در بحث های آنها به چشم می خورد.
اوجی قصد داشت گزینه‌های ارسال گاز طبیعی ایران به پاکستان و هند با مشارکت شرکت‌های روسی و ساخت تجهیزات صنعت نفت را بررسی کند. به گفته الکساندر نواک، معاون نخست وزیر و وزیر سابق انرژی، او همچنین با نماینده اصلی اوپک پلاس روسیه گفتگو خواهد کرد.
وزارت انرژی روسیه در بیانیه‌ای اعلام کرد که دو طرف در ادامه درباره آماده‌سازی و دستور کار نشست بعدی کمیسیون همکاری‌های تجاری و اقتصادی دولت روسیه و ایران گفتگو کردند.
وزرای امور خارجه، نفت و اقتصاد ایران رئیس جمهور رئیسی را در سفر دو روزه وی به مسکو همراهی می کنند.
دو طرف قصد دارند در مورد طیف گسترده ای از همکاری های دوجانبه گفتگو کنند. موضوعات اقتصادی می تواند سرنوشت وام وعده داده شده 5 میلیارد دلاری روسیه، عرضه بخشی از نفت ایران به بازارهای جهانی از طریق شرکت های روسی، ابداع قرارداد جدید نفت در برابر کالا، افزایش رکورد کنونی تجارت 3 میلیارد دلاری دوجانبه به 5 میلیارد دلار و انجام تجارت در این کشور باشد. ارزهای ملی
حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران در خبرگزاری اسپوتنیک روسیه نوشت که دو طرف مصمم هستند تا معاهده همکاری 20 ساله ای را که در سال 2001 امضا کردند، به روز کنند.
وی گفت: آنها "نقشه راه جدیدی را بر اساس یک سیاست خارجی متعادل، فعال، پویا و هوشمند برنامه ریزی می کنند که بر همکاری با همه همسایگان به ویژه فدراسیون روسیه و پیشبرد دیپلماسی اقتصادی تاکید دارد."
امیرعبداللهیان گفت: دو کشور برای روابط دوجانبه خود مصمم هستند تا معاهده بر اساس روابط متقابل و اصول همکاری ایران و روسیه را هماهنگ با تحولات جهانی به روز کنند.
این قرارداد که در مارس 2001 امضا شد، در ابتدا قرار بود چهار 10 سال طول بکشد، اما دو بار به مدت پنج سال تمدید شد.
این دیدار در حالی انجام می شود که ایران و سایر امضاکنندگان توافق هسته ای 2015 که شامل روسیه نیز می شود، به شدت در حال تلاش برای احیای توافقی هستند که از زمانی که ایالات متحده آن را ترک کرد در سال 2018، در زمینه حمایت مادام العمر بوده است.
در میان شرکت‌های انرژی روسیه، لوک اویل قبلاً گفته است که «خوشحال» خواهد بود که به مذاکرات برای توسعه میادین نفتی آب تیمور و منصوری ایران بازگردد، مذاکراتی که در اواخر سال 2018 پس از اعمال مجدد تحریم‌های آمریکا علیه صنعت نفت ایران متوقف شد. خروج از توافق هسته ای
رئیس‌جمهور رئیسی، با این حال، نشان داده است که شرط‌های خود را در مورد موفقیت مذاکرات وین حفظ کرده و در عوض برای تعامل حداکثری با همسایگان ایران و کشورهایی که کمتر به خواست واشنگتن هستند، فشار آورده است.
تخمین زده می شود که ایران و روسیه دارای اولین و دومین ذخایر گازی جهان باشند. این دو کشور همچنین از تولیدکنندگان عمده نفت هستند، به این معنی که هر دو کشور از نظر مجموع ذخایر هیدروکربنی خود ابرقدرت های انرژی هستند.
به گفته رئیس موسسه مطالعات بین المللی انرژی وزارت نفت، ایران، روسیه و کشورهای تامین کننده منابع هیدروکربنی از نظم جدید آمریکا در بازار انرژی آسیب خواهند دید و در نتیجه منافع بزرگ روسیه و ایران در بازار انرژی بر خلاف این دستور با یکدیگر همکاری خواهند کرد.
وی ادامه داد: متأسفانه مقامات سابق کشور افکار عمومی را به گونه ای شکل داده اند که تصور می شود ایران و روسیه در حوزه اقتصادی به ویژه در حوزه انرژی دارای منافع متضادی هستند و در نتیجه با توجه به این نگاه به تضاد منافع. محمدصادق جوکار در گفت و گو با خبرنگار فارس، گفت: از دو کشور تاکنون اقدام موثری برای افزایش همکاری های اقتصادی با روسیه صورت نگرفته است.
وی گفت: برای اثبات تضاد منافع ایران و روسیه همواره این بحث مطرح می شود که دو کشور در بازار گاز اروپا با هم رقابت می کنند و روسیه نمی خواهد انحصار خود را در بازار اروپا از دست بدهد و آن را با ایران تقسیم کند.
وی افزود: این تحلیل یک اشکال اساسی دارد، در واقع این سوال مطرح می شود که آیا بازارهای هدف ایران و روسیه همچنان بازارهای مشترک هستند یا خیر، با توجه به تحولات بازار انرژی، پاسخ این سوال منفی است و باید گفت که در جوکار گفت: در حال حاضر دو کشور بازار هدف مشترکی ندارند که در آن رقابت کنند.
به گفته این متخصص انرژی، کسانی که از صادرات گاز ایران به اروپا دفاع می کنند، تجارت را به دلیل منافع سیاسی آن توجیه می کنند و معتقدند که اروپا را به گاز ایران وابسته می کنند.
وی با اشاره به اینکه روسیه قصد دارد سالانه 200 میلیارد متر مکعب گاز صادر کند، گفت: اولین سوال من این است که ایران چه سهمی از بازار می تواند از چنین صادراتی به دست آورد. واقعاً فکر می کنند که مثلاً با صادرات سالانه 10 میلیارد متر مکعب، اروپا به گاز ایران وابسته می شود؟
با توجه به اینکه 90 درصد گاز تولیدی ایران در داخل مصرف می شود و این کشور در حال حاضر هیچ نیروگاه LNG ندارد، بهترین گزینه این است که مازاد تولید خود را از طریق خطوط لوله به همسایگان صادر کند.
وی ادامه داد: اگر ایران گاز صادراتی دارد، قطعا اولویت صادرات آن به عمان است، مثلاً وقتی بازار گاز عمان در اختیار ایران است، چرا باید گاز را به اروپا صادر کنیم که قیمت پایین تری دارد و باید ترانزیت بپردازیم. هزینه به ترکیه؟ جوکار پرسید.
وی گفت: «چرا باید گاز را به اروپا ببریم وقتی بازارهای عراق و کویت برای صادرات در اختیار ایران است؟ این به هیچ وجه از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نیست».
وی افزود: اگر ایران با توجه به اولویت های اقتصادی و سیاسی خود در بازار گاز، به سمت تصاحب بازار پاکستان و جنوب خلیج فارس حرکت کند، روسیه مشکل اساسی در این زمینه نخواهد داشت، البته در برخی بازارها همچنان رقابت وجود دارد. بین ایران و روسیه – به عنوان مثال در بازار گاز ترکیه.
جوکار به میراث برنامه "اول آمریکا" که توسط رئیس جمهور سابق دونالد ترامپ با هدف تبدیل ایالات متحده به یک ابرقدرت جهانی انرژی آغاز شد، اشاره کرد.
جوکار مانند دیگر اقتصاددانان بین المللی معتقد است که سیستم انرژی جهانی در حال گذار به نظم انرژی جدید است که مشخصه آن ظهور ایالات متحده به عنوان صادرکننده خالص نفت، انقلاب شیل و تغییر تدریجی به سمت منابع کم کربن و انرژی های تجدیدپذیر است.
او گفت: «این به تامین‌کنندگان سنتی منابع هیدروکربنی مانند ایران، روسیه و عربستان سعودی آسیب می‌زند. اینجاست که می توان دریافت که منافع بیشتر روسیه و ایران در بازار انرژی در کنار هم ایستادن در برابر این نظم جدید است.
این کارشناس اقتصادی با اشاره به فناوری Mini-LNG که اخیراً روس ها به آن دست یافته اند، به برخی از زمینه های همکاری ایران و روسیه اشاره کرد.
وی گفت: همچنین پس از تحریم ها، روس نفت بیش از 70 درصد خدمات واردات نفت مورد نیاز خود را بومی سازی کرده است که با توجه به تحریم های فناوری شرکت های غربی علیه دو کشور، ایران و روسیه نیز می توانند در این زمینه تبادل فناوری کنند.
جوکار همچنین به نقل از گروه صنعتی پیشرو ایرانی مپنا گفت: این گروه ظرفیت بالایی برای تعمیرات اساسی نیروگاه های روسیه دارد.
وی ادامه داد: یا در برخی از فناوری‌های بالادستی که می‌توان با روس‌ها مبادله کرد، به موفقیت‌هایی دست یافتیم. برخی از شرکت‌های ایرانی در خط لوله نورد استریم 2 با روس‌ها همکاری کردند. در صورتی که بازی یک طرفه باشد."
علاوه بر این، روس‌ها تجربه خوبی در پروژه‌های «زغال‌سنگ پاک» دارند که شامل جذب انتشار کربن از سوزاندن زغال‌سنگ و ذخیره آن در زیر زمین است.
وی ادامه داد: مشخص نیست چرا ما اصلاً به استفاده از زغال سنگ توجه نمی کنیم، در برخی مناطق که مشکل آلودگی هوا ندارند می توان از زغال سنگ برای تولید برق استفاده کرد و روس ها و به خصوص چینی ها تجربه خوبی در این زمینه دارند. جوکار گفت: این منطقه.
همچنین می‌توانید به وب‌سایت پرس تی‌وی در آدرس‌های جایگزین زیر دسترسی داشته باشید:
www.presstv.ir
www.presstv.co.uk
IOS:
1. روی دکمه "اشتراک گذاری" در نوار پایین کلیک کنید
2. گزینه «افزودن به صفحه اصلی» را انتخاب کنید
3. روی «افزودن» در بالا کلیک کنید
اندروید :
1. روی دکمه "…" کلیک کنید
2. گزینه «افزودن به صفحه اصلی» را انتخاب کنید

source

توسط perfectmoment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.