«مکانی امن برای گلوله» داستان عبدالرضا آلبوغبیش خرمشهری را روایت می کند که در دفاع 34 روزه خرمشهر حضور داشت و با جان و دل از شهرش دفاع کرد و در نهایت با اصابت 13 گلوله توسط یک سرباز عراقی جان سالم به در برد. .
نویسنده ابتدا کتاب «شیخ شریف» را نوشت و سپس به سراغ آلبوغبیش رفت که شاهد جنایات رژیم بعث عراق بود.
*سوژه و راوی خود را چگونه یافتید؟
نویسندگان معمولاً از روش یافتن یک موضوع جدید در حین کار روی موضوع موجود استفاده می کنند. در طول مراحل تحقیقاتی که برای نوشتن «شیخ شریف» که اولین روحانی شهید دفاع مقدس بود، متوجه شدم که تنها شاهد و ناظر شهادت شیخ شریف زنده است و یافتن او زمان زیادی را به خود اختصاص داد، اما وقتی پیدا کردم. او متوجه شدم که او علاوه بر داستانی که در مورد اتفاقی که برای شیخ شریف افتاده، داستان طولانی خود را نیز دارد.
*کدام قسمت از «مکان امن برای گلوله» بیشتر روی شما تأثیر گذاشت؟
همسرش به عنوان پرستار در یک بیمارستان کار می کرد و لحظه تأثیرگذار آن زمانی بود که او را در آنجا ملاقات کرد و در انتظار او بود.
* دیدگاه و احساس شما نسبت به کتاب چیست؟
به اعتقاد من نکته قابل توجه این کتاب روایت افرادی است که بدون اینکه بدانند چگونه باید بجنگند به دفاع از کشور خود معتقدند و چگونه دفاع تا آخرین نفس ادامه یافت. آن نگرانی‌ها افسانه‌هایی بودند که می‌توانستند موضوع رمان یا فیلم شوند.
* چه چیزی آلبوغبیش را از سایر شرکت کنندگان در مقاومت 34 روزه خرمشهر متمایز کرد؟
داستان های زیادی در این زمینه منتشر شده است که بهترین آنها «دا» است. هر کدام تأثیر و اهمیت خاص خود را دارند و نوشتن خاطرات راوی به دو دلیل حائز اهمیت است. اولاً او تنها شاهد و ناظر شهادت شیخ شریف است، ثانیاً خود آلبوغبیش نماد یک رزمنده بی دفاع در برابر ارتش مسلح و متجاوز بود.
کلیه محتویات خبرگزاری مهر تحت مجوز Creative Commons Attribution 4.0 بین المللی مجوز دارد.

source

توسط perfectmoment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.