ایران پرس / اروپا : گورباچف اولین و آخرین رئیس جمهور اتحاد جماهیر شوروی و عملا آخرین رئیس دولت از سال 1985 تا فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991 بود. پرسترویکا» و به خاطر کاهش تنش های بین المللی با غرب در آخرین مرحله جنگ سرد.
بیمارستان به خبرنگاران گفت: «میخائیل سرگیویچ گورباچف بعد از یک بیماری سخت و طولانی عصر امروز درگذشت.
رئیس جمهور سابق اتحاد جماهیر شوروی در ماه مارس 91 ساله شد. در حال حاضر جزئیاتی از وضعیت سلامتی این سیاستمدار قبل از مرگ در دست نیست.
اوایل تابستان امسال شایعاتی مبنی بر وخامت شدید وضعیت سلامتی رهبر شوروی سابق منتشر شد که با این حال توسط نمایندگان بنیاد گورباچف از بین رفت. همچنین گزارش شد که او در اکتبر 2021 به دلیل همه‌گیری ویروس کرونا در بیمارستان قرنطینه شد.
دوره رهبری او با برخی از مهمترین رویدادها در مفهوم ژئوپلیتیکی مشخص شد: پایان جنگ سرد، خروج نیروهای شوروی از افغانستان و فروپاشی خود دولت.
برخی او را یک ایده آلیست، برخی دیگر اصلاح طلب و برخی حتی خائن و "عامل" سیا می دانستند.
گورباچف در مصاحبه های قبلی خود گفته بود که از نظر اخلاقی مسئول تمام اتفاقاتی است که در طول سلطنت او برای کشور رخ داده است. او اعلام کرد که برای حفظ اتحاد جماهیر شوروی "تا آخرین گلوله" جنگید، اما همیشه اصل "خونریزی ممنوع" را عقیده اصلی خود خواند. او ظاهراً زمانی که از سرکوب کودتای اوت 1991 با زور امتناع کرد به این باور اشاره کرد.
گورباچف از نوادگان دهقانان در 2 مارس 1931 به دنیا آمد. در سال 1955 از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. پس از فارغ التحصیلی، او به دفتر دادستانی منطقه ای استاوروپل در جنوب روسیه منصوب شد و تقریباً بلافاصله به کار سیاسی کومسومول منتقل شد.
گورباچف فعالیت حزبی خود را در سال 1962 آغاز کرد. از سال 1970 تا 1978، او به عنوان دبیر اول کمیته منطقه ای استاوروپل حزب کمونیست خدمت کرد. او از سال 1971 تا 1991 عضو کمیته مرکزی حزب و از سال 1980 تا 1991 عضو دفتر سیاسی کمیته مرکزی بود.
او در کمیته مرکزی ابتدا بر کشاورزی و تولید مواد غذایی کشور نظارت داشت، اما به زودی شروع به تأثیرگذاری در بسیاری از حوزه های دیگر تصمیمات کمیته مرکزی کرد.
در مارس 1985، گورباچف به عنوان دبیر کل کمیته مرکزی حزب کمونیست انتخاب شد و در ژوئیه 1990 در بیست و هشتمین کنگره حزب مجدداً انتخاب شد.
در دوران تصدی وی، به ابتکار خود گورباچف، تلاش گسترده ای برای اصلاح نظام اجتماعی در اتحاد جماهیر شوروی انجام شد که به آن «پرسترویکا» می گفتند. هدف اصلی پرسترویکا بهبود همه جانبه نظام سوسیالیستی بود. این به معنای توسعه دموکراسی، آزادی بیان، گسترش حقوق گروه های کارگری و سازمان های عمومی و همچنین تقویت نظم و قانون بود.
سیاست اعلام شده گورباچف در مورد گلاسنوست (شفافیت حداکثری در فعالیت های نهادهای دولتی و آزادی اطلاعات) به ویژه منجر به تصویب قانونی در سال 1990 در مورد مطبوعات شد که سانسور دولتی را لغو کرد. رئیس جمهور اتحاد جماهیر شوروی همچنین آکادمیسین آندری ساخاروف را از تبعید سیاسی بازگرداند. روند بازگرداندن تابعیت شوروی به مخالفان محروم و تبعیدی آغاز شد. کمپین گسترده ای نیز برای بازپروری قربانیان سرکوب سیاسی راه اندازی شد.
با این حال، در اواخر دهه 1980 و آغاز دهه 1990، در نتیجه نوسانات و ناهماهنگی در اجرای اصلاحات همه جانبه و همچنین عمیق‌تر شدن بحران اقتصادی، وضعیت در همه عرصه‌های جامعه شوروی رو به وخامت گذاشت.
در دی ماه سال 1368 رهبر کبیر انقلاب اسلامی و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت امام خمینی (ره) نامه ای به نخست وزیر سابق شوروی نوشتند که حاوی حکمت و نصایح بسیار بود که ارزش آن تا به امروز پابرجاست. . امام خمینی (ره) بدون شک یکی از بزرگترین رهبران قرن بیستم، امام روح الله موسوی خمینی، نه تنها نیروی معنوی انقلاب اسلامی در ایران بود، بلکه سایر رهبران جهان از جمله میخائیل گورباچف را نیز تحت تأثیر قرار داد.
اخبار مرتبط:
مراسم بزرگداشت سالگرد نامه تاریخی امام خمینی (ره) به گورباچف
امام خمینی رهبر انقلابی و بصیر منحصربه‌فردی بود که علمای غربی فلینت لورت و هیلاری مان لورت بر آن گواهی می‌دهند. لورتز با توصیف امام به عنوان ترکیبی از اقتدار کاریزماتیک و مذهبی، می نویسد: «این ترکیب او را به شخصیتی منحصر به فرد در میان انقلابیون تاریخ تبدیل کرد» که به او اجازه داد «حکومت اسلامی را به عنوان جهت گیری سیاسی برحق کشورش پیش ببرد».
علیرغم این واقعیت که در سال 1990 یک همه پرسی در مورد حفظ اتحاد جماهیر شوروی به عنوان یک کشور واحد در کشور برگزار شد و اکثریت مردم به حفظ آن رای دادند، "رژه حاکمیت ها" آغاز شد، زیرا شوراهای عالی جمهوری های اتحادیه اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل دادند. ، یکی پس از دیگری تصمیماتی در مورد حق حاکمیتی برای تعیین سرنوشت اتخاذ کردند که عملاً به معنای خروج از اتحاد جماهیر شوروی بود.
در سال 1991، گورباچف سعی کرد پیش نویس یک پیمان جدید اتحادیه را همراه با رهبران 10 جمهوری اتحاد جماهیر شوروی به خاطر حفظ کشور ترویج کند. با این حال، یک روز قبل از امضای برنامه ریزی شده در مسکو، در 19 اوت 1991، اعضای کابینه گورباچف، از جمله وزیر دفاع اتحاد جماهیر شوروی، تلاش کردند قدرت را به دست گیرند و ایجاد کمیته دولتی وضعیت اضطراری (GKChP) را اعلام کردند. .
آنها خواستار آن شدند که رئیس جمهور که در تعطیلات کریمه به سر می برد، وضعیت اضطراری در کشور ایجاد کند یا به طور موقت قدرت را به معاون رئیس جمهور گنادی یانایف منتقل کند. پس از کودتای نافرجام در 21 اوت 1991، گورباچف به ریاست جمهوری بازگشت، اما موقعیت او به طور قابل توجهی تضعیف شد، زیرا رقیب او، اولین رئیس جمهور آینده روسیه، بوریس یلتسین، وزن سیاسی به دست آورد.
در 24 آگوست 1991، گورباچف استعفای خود را از سمت دبیر کل کمیته مرکزی و خروج از CPSU را اعلام کرد.
تاریخ اتحاد جماهیر شوروی عملاً در 25 دسامبر 1991 به پایان رسید، زمانی که پس از امضای توافقنامه بلووژسکایا در مورد انحلال اتحاد جماهیر شوروی توسط رهبران روسیه، اوکراین و بلاروس، میخائیل گورباچف از کار خود به عنوان رئیس جمهور شوروی استعفا داد.
211
© Copyright 2020 Iranpress. تمامی حقوق محفوظ است.

source

توسط perfectmoment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.